اطلاعاتی دربارۀ:
 دیواره های سنگ نوردی/صعود  

مترجم: هلیا کیانی

اگرچه بیشتر دیواره های داخل سالنی/مصنوعی شباهت کمی با دیواره ها/ صخره های عمودی حقیقی طبیعی دارند،باصعود هر دونوع دیواره می توان احساس فوق العاده مشابهی داشت. دانش فنی دیوارۀ صعود ، هردو،هم سطح دیواره وهم گیره ها،مسیر طولانی بیش از پانزده سال اخیر را طی کرده است.شکل،ارتفاع،ومکان نگاری دیواره های سنگ نوردی هرسال چشمگیرتر می شود وتغییر می کند، بنابراین واقع گرایی یک دیواره گرایش به نقش رشد امکانات و البته ،بودجه دارد. مرحله عمل ایجاد مسیر از قراردادن و ترتیب دادن گیره ها روی سطح دیواره نیز با اصول حرکت های سنگ نوردی/صعود متناسب می شود.حقیقت این است که وضع مسیر خوب می تواند ازیک دیواره متوسط  " صعود خوب" بوجودآورد، درصورتیکه یک دیواره بزرگ می تواند با نصب مسیر ضعیف از کیفیت مطلوبی برخوردار نشود. تشخیص کیفیت مسیر مطمئناً فردی/ذهنی است، اما شما بزودی خواهید توانست یک مسیر خوب را بشناسید وقتی آن را احساس میکنید

.

شرح زیر یک مبانی اولیه مشخصه های دیواره سنگ نوردی،معرفی مسیرها، و مقیاس معمول برای درجه بندی سختی یک صعود است.این بخش با نگاهی به شیوه های صعود و ضوابط استفاده شده برای توصیف کیفیت یک صعود به پایان می رسد.

مشخصه های دیواره (Wall Features )
غالب اوقات آشکارترین خصوصیت یا مشخصه بزرگ یک دیواره سنگ نوردی شیب آن است. سراشیبی/تندی میتواند به عنوان زاویه مقایسه شده با قائم تعیین شده باشد- گفتن،10درجه کمتر از قائم یا 30 درجه بیش ازعمود- یا به عنوان زاویه دیواره که خمیده شده از کف زمین بطوریکه بایک زاویه سنج اندازه گیری خواهدشد. برای نمونه ، دیواره 10درجه کمتراز عمود اشاره شده در بالا یک دیوارۀ 80 درجه نامیده خواهدشد،درحالیکه دیواره  30 درجه بیش از عمود به عنوان یک دیوارۀ 120 درجه طبقه  بندی خواهد شد.در نهایت ،ساده ترین روش توصیف زاویه دیواره حقیقتاً اشاره به دیوارهای  کمتراز عمود به عنوان صفحه یا تخته (slabs ) ، دیواره های عمودی به عنوان عمود(vert ) ،دیواره با زاویه ی بیش از قائم به عنوان دیواره ی شیب دار/کلاهک(overhanging ) یا شیب(steep )  است

.

سه شکل دیگر شیب ها  overhangs (کلاهک ها)، roofs (سقف ها) ،و ledges (طاقچه ها) هستند.یک کلاهک (overhang )بخشی از دیواره است که بطور افقی جلو می رود، موازی با کف زمین؛ این یک شکل معمولی از قسمت سخت مسیرصعود(crux ) درصعودهای داخل سالنی است.یک طاقچه(ledge ) معکوس یک کلاهک (overhang ) است ، دراین فرم دیواره مختصراً به سمت عقب بطورافقی تقلیل پیدامی کند بطوریکه شما می توانید بالای یک جایگاه بلند بایستید مثل اینکه روی کف زمین می ایستید.درصورتی که طاقچه ها یک مشخصه عمومی روی دیواره های طبیعی هستند، در طراحی دیواره های داخل سالنی کمتر مورد استفاده قرار میگیرند. یک سقف(roof ) یک کلاهک وسیع است که به طور افقی بیشتر از یک طول بدن جلورفته است. بعضی صعودهای سرطناب داخل سالنی به طولهای 10 یا20 فوتی ( 3 تا 6 متر )از سطح زیرین حقیقی تا سقف ساختمان بسیار مهیج خواهد بود.؟؟؟؟؟؟

دیواره های داخل سالنی با طراحی ایده آل یک گوناگونی وسیع از دیگر اشکالِ مکان نگاری را دارا می باشد که پیچیدگی و لذت صعود را افزایش می دهد.یک زاویه/کنج درونی یا dihedral یک شکل عمومی که مرکب از دو دیواره است که دریک زاویه ی 90 درجه برخوردمی کنند،مانند کنج چهارگوش هراتاقی. در بعضی حالت ها زاویه /کنج داخلی تر یک زاویه ی منفرجه تر( بزرگتر از 90 درجه ) راکه  open book (کتاب باز) خوانده می شود، تشکیل میدهد

.

نوع دیگر که مطلوب یک طرح دیواره است کنج/ زاویه بیرونی یاarête  (خط الرأس) است. این شکل های برجسته دارای یک لبه/ یال/ کناره تیز/ نوک دار/ تند هستند که توسط دودیواره متقاطع ساخته شده اند،مانند گوشه ها/ کنج های بیرونی ساختمان. وقتی دیواره هابرخورد می کنند تا یک زاویه 90 درجه ی ساده بسازند، ترکیب معمولاً یک کنج/ زاویه خارجی نامیده می شود.بطورعادی تر زاویه کج شده/ منحرف شده از 90 درجه است، که یک خط الرأس (arête ) جالب توجه ،مهیج وفنی تری می سازد

.

شکل نهایی دیواره ،ساختن یک ترک(fissure ) یا شکاف (crack ) است. این شکل درمیان دیواره های سنگی و صخره های طبیعی اصل به فراوانی دیده میشود ولی شکاف ها روی دیواره های مصنوعی بدلیل مشکلات ساخت کمیاب و نادر هستند. بعضی باشگاهها/ سالن های حرفه ای تر،بهرحال دارای یک زیرساخت بتونی خوب  واقع گرایانه تر هستند که اجازۀ ایجاد شکاف ها را می دهد. این ترک ها/ شکاف ها معمولاً بطور عمودی جهت یابی/ میزان شده اند،وآنها می توانند تقریباً از0.5  اینچ (م:هر اینچ برابر 2.54 سانتیمتر است) تا حدود چند فوت درپهنا/عرض تغییرکنند.سنگ نوردان اشاره می کنند که طراحی شکافهای کوچکتر متناسب و اندازه انگشتان و دستهای آنان باشد. بدینسان، ازکوچک تا بزرگ،شکاف ها به عنوان سرانگشتی (fingertip )،  تمام انگشتی full finger) )،؟(shallow hands ) ، دست کامل ( full hand) ،و مشتی  fist) ) دسته بندی شده اند. شکاف هایی که به اندازه ای بزرگ هستند که با یک بازو متناسب /اندازه شوند ( off widths)  نامیده شده اند، هنگامی که یک ترک یا شکاف اندازه ی بدن باشد یک تنوره (chimney ) نامیده میشود

.

 پایان